Τα λεφτά μας πίσω!

Έχετε σκεφτεί ποτέ πόσο πιο εύκολη θα ήταν η ζωή μας και οι σχέσεις μας με τους ανθρώπους, αν υπήρχε ένα manual, ένα -κοινό για όλους- βιβλίο με οδηγίες, στο οποίο θα ανατρέχαμε κατά περίπτωση; Ένα εγχειρίδιο που θα παρουσίαζε αναλυτικά όλα τα προβλήματα και τους προβληματισμούς που μπορεί να μας απασχολήσουν σε αυτή τη ζωή, και να πρότεινε, ανά ηλικία, φύλο, περίπτωση, τις σωστές λύσεις για να πετύχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα;

Τρελάθηκες, θα μου πείτε! Οδηγίες χρήσης στη ζωή; Πώς γίνεται αυτό; Έχετε δίκιο, ίσως και να τρελάθηκα... Δεν διαφωνώ καθόλου, η διαφορετικότητα του καθένα μας, όλα εκείνα τα ιδιαίτερα στοιχεία του χαρακτήρα μας και της συμπεριφοράς μας, είναι σαφώς αυτή που μας εξιτάρει και μας κεντρίζει στους άλλους, είναι αυτή που μας κάνει να επιλέγουμε και να κάνουμε φίλους, σχέσεις, δεσμούς... Και μέσα από τη διαφορετικότητά μας ξεχωρίζουμε, ερωτευόμαστε, αγαπάμε, ζούμε... Αλλά δεν θα ήταν πολύ βολικό και λιγότερο ψυχοφθόρο αν μπορούσαμε να βρούμε μία έτοιμη λύση για όλα μας τα προβλήματα; Όχι τόσο για να γλιτώσουμε χρόνο και κόπο, αυτό είναι το ευχάριστο σημείο της διαδικασίας, όσο για να είμαστε 100% σίγουροι για το αποτέλεσμα...

Δεν θα είχε ενδιαφέρον να μπορούσαμε να κατευθύνουμε και να ορίσουμε με συγκεκριμένες κινήσεις το αποτέλεσμα που λαχταράμε; Να επαναστατήσουμε δηλαδή κόντρα στη ζωή και να της δείξουμε τελοσπάντων ότι υπάρχει και άλλο άκρο εκτός από αυτό που εκείνη επιλέγει; Ότι υπάρχει και το απόλυτα σίγουρο και όχι μόνο το απόλυτα απρόοπτο... Τη μέση λύση δεν την αναφέρω, γιατί απ΄ ό,τι φαίνεται στη ζωή, μέση λύση δεν υπάρχει, δεν υπάρχει ισοπαλία...

Για σκεφτείτε να πηγαίναμε στο κεφάλαιο εκείνο που αφορά στη διαφορετικότητα του τρόπου σκέψεις ανδρών-γυναικών και να βλέπαμε τι λύση έχει να μας προτείνει για να πετύχουμε την πολυπόθητη συνεννόηση π.χ.; Και ως δια μαγείας όλα μας τα προβλήματα να λύνονταν, όπως όταν δεν μπορούμε να δουλέψουμε τον βραστήρα και ανατρέχουμε στο κεφάλαιο «Θέτω σε λειτουργία»;

Δυστυχώς ή ευτυχώς, η ζωή όμως δεν συνοδεύεται από manual... Σου ζητάει απλώς να παίξεις εσύ ο ίδιος με όλα αυτά που σου χαρίζει, σου παίρνει, σου επιστρέφει, μέσα από ένα αέναο αλισβερίσι.

Σου ζητάει να τα επεξεργαστείς με τα ίδια σου τα χέρια, να σπάσεις το κεφάλι σου για μάθεις πώς «δουλεύουν», να μάθεις να τα διαχειρίζεσαι, να τα κοντρολάρεις, να τα κατευθύνεις, να τα αποδέχεσαι, να τα απορρίπτεις, να τα επαναξιολογείς... Σου ζητάει κατά κάποιο τρόπο σαν μάγος ή σαν ταχυδακτυλουργός να ανακατέψεις την τράπουλα ξανά και ξανά μέχρι να βρεις το 10 το καλό και σε δεδομένες στιγμές να βγάλεις πολλούς λαγούς από το καπέλο σου.

Και εσύ το προσπαθείς, και κάνεις τα μαγικά σου, και ανακατεύεις, και βγάζεις λαγούς....

Υπάρχουν όμως και κάποιες νύχτες, από αυτές που δεν θες ούτε τον εαυτό σου να δεις στον καθρέφτη, που όσο αισιόδοξος και να σαι, όση ενέργεια και να κρύβεις μέσα σου, θέλεις μόνο να φωνάξεις «There’s no more rabbits in my hat to make things right…» που λέει και ο στίχος, για να ξορκίσεις τον δύσκολο ρόλο που σου δόθηκε στο casting της ζωής. Κάτι τέτοιες νύχτες, ίσως μόνο ένα manual να μπορούσε να σε σώσει... Αν ανέτρεχες στο κεφάλαιο «Πού να βρω κι άλλους λαγούς;»....

PS. Άραγε... σε εκείνη την περίπτωση που οι ερωτικές μας σχέσεις συνοδεύονταν από manual, θα συνοδεύονταν και από εγγύηση επιστροφής χρημάτων; Φαντάζεστε πόσο πλουσιότεροι θα είχαμε γίνει όλοι μας;;!! Και τελοσπάντων, θα είχαμε ένα κίνητρο, θα είχαμε να κερδίσουμε κάτι, υλικό εννοώ, από όλο αυτό το ταξίδι της προσωπικής μας ζωής!

Το ξέρω, ακούγεται λίγο κυνικό, και θα μου πείτε ότι το μεγάλο κέρδος από αυτό το ταξίδι είναι το ίδιο το ταξίδι και ότι σίγουρα πλουτίζουμε σε εμπειρίες, σε γνώση, σε ωριμότητα... Ναι, τα ξέρω όλα αυτά, και τα προσυπογράφω μη σας πω. Ένας θετικός, αισιόδοξος και συναισθηματικός άνθρωπος είμαι... Αλλά είπα κι εγώ για μία φορά να γίνω κυνική και επιτέλους... να ζητήσω τα λεφτά μου πίσω για όλα τα ελαττωματικά «προϊόντα» που έχω αγοράσει!