Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010

Είναι στιγμές...




















Δεν είναι παράξενο αν το καλοσκεφτείς ότι η ζωή μας αποτελείται από στιγμές; Μικρά, μικροσκοπικά κομματάκια γεγονότων και αναμνήσεων που συναρμολογούν αυτό το κάτι που λέγεται ζωή...

Απίστευτο! Κι όμως όλη μας η αλήθεια σε αυτόν τον κόσμο κρύβεται σε αυτά τα μικρά κομματάκια... Μικρά, μικροσκοπικά κομματάκια που όταν τα ζεις, είναι απλώς στιγμές, αλλά όταν τα αναπολείς παίρνουν μορφή και πλάθονται σε μικρές ιστορίες!

Στιγμές χαράς, στιγμές λύπης, στιγμές σιωπής, στιγμές ευτυχίας, στιγμές έρωτα, στιγμές αγάπης, στιγμές αλήθειας, στιγμές ψέμματος, στιγμές... που η αλήθεια μοιάζει ψέμμα, που δεν μπορώ χωρίς εσένα, που λέει και ο Ρέμος...

Υπάρχει άραγε τρόπος να κρατήσεις αυτές τις στιγμές μέσα σου, να τις εξελίξεις, να τις κάνεις να κρατήσουν, να τις κάνεις μία μεγάλη ιστορία;
Και αν υπάρχει, πώς βρίσκεις τον σωστό τρόπο να το κάνεις; Πώς κάνεις μία στιγμή "να κρατήσει για πάντα", αφού όταν τη ζεις είναι απλά μία στιγμή;
Μία στιγμή στην οποία ίσως κανείς να μη δίνει σημασία όταν τη ζει... Γιατί τελικά δεν είναι τίποτα άλλο από μία στιγμή...

Όλη μου η ζωή είναι στιγμές... Κι εσένα Αντώνη;






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου